Dit jaar begon ik steeds serieuzer video's te maken. Volgens mij heb ik inmiddels meer dan tien video's gemaakt en dat voelt voor mij echt wel bijzonder. Een half jaar geleden was ik vooral aan het proberen: camera neerzetten, iets filmen, kijken hoe het eruitzag, weer iets veranderen.
Nu denk ik veel meer na over wat ik eigenlijk wil maken. Over licht, camerawerk, kleding, make-up, locaties, montage en het verhaal of de fantasie achter een scène. Ik merk dat ik steeds groter begin te denken. Niet alleen maar een camera neerzetten en een filmpje maken, maar echt iets opbouwen. Een setting, een scenario, meerdere performers, misschien verschillende camera's en een mooie locatie. Iets waarvan ik achteraf echt kan denken: ja, dit was een productie.
Van mijn eerste filmpjes naar echte producties
Hoe langer ik hiermee bezig ben, hoe meer respect ik krijg voor mensen die pornografie professioneel goed doen. Want porno maken is fucking complex. Dat onderschatte ik echt. Het is niet gewoon: camera aan, seks hebben, klaar.
Je moet mensen regelen, afspraken maken, nadenken over wie bij wie past, zorgen dat iedereen zich prettig voelt, locaties vinden, rekening houden met licht, geluid, camera en montage, bedenken wat mensen aantrekkelijk vinden en vervolgens ook nog zorgen dat mensen het willen bekijken en kopen.
Ik heb nog ontzettend veel te leren. Maar juist dat vind ik ook leuk.
Meer mezelf worden
Tegelijkertijd ben ik dit jaar ook veel met mezelf bezig geweest. Ik wilde me vrouwelijker voelen, meer mezelf zijn en eerlijk gezegd ook gewoon een leukere escortmeid worden.
Ik heb mijn borsten laten doen en daar ben ik echt ontzettend blij mee. Volgens mij zijn heel veel mannen er trouwens minstens zo blij mee als ik, want ik krijg er echt veel leuke reacties op. Mijn billen had ik vorig jaar al laten doen.
Daarna ben ik een tijd behoorlijk aangekomen en op een gegeven moment voelde ik dat het me te veel werd. Dus ben ik gaan afvallen. En jongens, dat werkte dus echt. Vooral mijn schouders zijn volgens mij veel slanker geworden. Dat was iets waar ik mezelf heel erg aan kon storen en nu zie ik gewoon verschil. Als ik in de spiegel kijk, denk ik soms echt: oh, ik bén gewoon slanker geworden. Daar ben ik fucking blij mee.
Ondertussen heb ik ook mijn neus en mijn kin laten doen. Iedere verandering is spannend, want je gaat daarna natuurlijk meteen weer kijken: vind ik mezelf nu mooier? Voelt dit meer als mij? Soms wel en soms begin ik meteen weer te twijfelen.
Mijn kont blijft trouwens ook echt een ding. Ik kijk er serieus iedere dag naar. Ik loop langs een spiegel en dan moet ik gewoon even kijken. En vervolgens denk ik alsnog: ja, hij is eigenlijk te klein.
Dus blijkbaar is tevreden zijn met jezelf ook gewoon een levenslang project.
Mijn eerste officiële performer en grotere plannen
Er gebeuren ondertussen ook dingen waardoor ik denk: oké, misschien begint dit langzaam echt iets te worden. Ik heb inmiddels mijn eerste officiële performer voor een productie en daar ben ik echt heel blij mee. Het klinkt misschien klein, maar voor mij voelt het als een belangrijke stap.
Samenwerken is sowieso iets wat ik veel meer wil gaan doen. Niet alleen omdat mijn video's daar beter van kunnen worden, maar ook omdat ik het gewoon ontzettend leuk vind om samen met andere mensen iets te maken.
Ik denk er bijvoorbeeld over om nog een vrouw bij een productie te betrekken. En ja, ik wil heel graag een gangbang organiseren.
Inmiddels heb ik mijn eerste aanmelding binnen. Eén. Haha. Maar hé, je moet ergens beginnen.
Ik heb er echt heel veel zin in en ik hoop natuurlijk dat er uiteindelijk genoeg leuke aanmeldingen komen. Ik zou er iets moois en geils van willen maken, maar ook echt een productie waar ik achteraf trots op ben.
“Ik denk dat mensen van buitenaf sekswerk heel snel reduceren tot seks en geld. Maar voor mij zit er ontzettend veel warmte in.
CHRISTINE / OVER DE MENSEN OM MIJ HEEN
De warmte die ik niet had verwacht
Wat ik misschien nog wel het meest bijzondere vind aan het afgelopen half jaar, zijn de mensen die ik heb ontmoet.
Dat merk ik om te beginnen aan de jongens die samen met mij content willen maken. Ze zijn vaak echt superlief. Niet alleen tijdens het filmen, maar ook gewoon in hoe ze met me omgaan, hoe ze me complimenteren, hoe ze enthousiast worden over een idee en hoe ze me het gevoel geven dat ik leuk ben om mee te werken. Dat betekent voor mij echt veel. Misschien zelfs meer dan ik vooraf had gedacht.
Daardoor blijft dit ook zo'n leuk project. Het is niet alleen porno maken. Het is ook mensen ontmoeten, samen iets bedenken, lachen, filmen, iets uitproberen en daarna kijken wat eruit gekomen is.
Ik heb mensen ontmoet met wie ik contact houd, die vragen hoe het met me gaat, die me steunen en die me accepteren zoals ik ben. En ik denk dat ik dat als transvrouw soms echt nodig heb. Gewoon mensen die niet moeilijk doen over wie je bent en je niet eerst helemaal gaan analyseren of problematiseren, maar gewoon denken: ik vind jou leuk.
En dan gaat het niet eens alleen over mijn trans zijn. Het gaat ook over het feit dat ik sekswerker ben. Ook daar zit nog steeds zoveel stigma omheen. Alsof het automatisch iets treurigs, vies of minderwaardigs moet zijn.
Terwijl mijn eigen ervaring vaak heel anders is. Mensen komen langs, we praten, we lachen, we hebben seks. Soms ontstaat er een soort vriendschap. Soms blijft iemand terugkomen. Soms krijg ik daarna een bericht dat iemand het heel fijn heeft gehad. En misschien klinkt het klein, maar daar word ik echt blij van. Gezelligheid en leukheid zijn ontzettend veel waard.
De praktische kant is een stuk minder sexy
Natuurlijk is niet alles leuk. Het praktische gedeelte blijkt soms een hele onderneming op zichzelf.
Locaties bijvoorbeeld. Ik heb nu voor de tweede keer gedoe gehad met bewaking bij een hotel. Dan denk ik echt: jongens, waar moet ik straks al die geile sessies gaan houden als dit zo doorgaat?
Ik vind hotels juist heel leuk om in te filmen. Een andere kamer, ander licht, een andere sfeer. Mijn hotelcompilatie vond ik bijvoorbeeld echt superleuk om te maken en ik denk dat ik daar meer mee wil doen. Maar ik wil natuurlijk ook gewoon rustig kunnen filmen zonder voortdurend te denken dat er iemand op de deur komt kloppen.
Mijn website heb ik ondertussen ook helemaal geüpdatet en ik vind hem zelf echt veel mooier en beter geworden. De volgende stap is zorgen dat mensen uiteindelijk makkelijk met iDEAL en creditcard kunnen betalen. Ook daar kom je er ineens achter hoeveel zakelijke en technische rompslomp achter zoiets simpels als een pornofilm verkopen zit.
En sociale media gingen ook niet bepaald perfect. Mijn eerste Instagramvideo's waren echt heel erg fucking slecht. Ik dacht eerst nog dat het misschien wel meeviel, totdat ik naar andere makers ging kijken. Toen dacht ik echt: oh my God, wat heb ik gemaakt?
Maar goed, daar leer je ook weer van. Ik probeer steeds meer te kijken naar waarom iets bij iemand anders goed werkt. Hoe iemand in beeld staat, hoe het licht valt, hoe de camera beweegt, wat iemand draagt en welke hoek flatterend is.
Inmiddels ben ik trouwens alweer geblokkeerd van Instagram. Ze vonden vast dat ik een beetje te hoerig was voor Instagram. It is what it is. Dan maar meer XHamster, X en mijn eigen website.
Ik ben zelf nog steeds gewoon fan
Wat ik heel grappig vind, is dat ik anders naar porno ben gaan kijken sinds ik zelf ben begonnen met filmen. Ik kijk natuurlijk nog steeds omdat ik iets geil vind, maar ik kijk ook steeds meer als maker. Ik let op de performance, make-up, kleding, camera, licht, montage en hoe een scène wordt opgebouwd.
Ik denk dat ik vooral heel erg hou van Noord-Amerikaanse transporno. Producties zoals Trans Angels vind ik echt mooi gemaakt. Het licht, de vrouwen, de make-up, de kleding, de locaties en de manier waarop alles wordt gefilmd: daar kan ik echt naar kijken en denken, ja, dát vind ik mooi.
Daisy Taylor blijft voor mij echt een van mijn favorieten. Ik vind haar ontzettend mooi en charismatisch en ik denk dat ik dat soort performers ook echt een beetje idealiseer. Niet alleen omdat ik ze geil vind, maar ook omdat ik kijk naar hoe zelfverzekerd ze voor de camera staan en hoe professioneel alles eruitziet.
Ladyboys vind ik natuurlijk ook heel mooi. Dat is weer een andere wereld en stijl, maar ik vind het superinteressant. Het lijkt me eerlijk gezegd ooit fantastisch om naar Thailand te gaan en daar met ladyboy-performers films te maken.
Dat zou voor mij echt zo'n droomproject zijn: reizen, nieuwe mensen leren kennen en samen films maken op een plek waar een heel andere pornocultuur en esthetiek bestaat. Misschien klinkt dat nu nog heel groot. Maar ik vind het ook leuk om zulke dingen gewoon te durven dromen.
Ben ik eigenlijk wel goed genoeg?
Want dat blijft tegelijkertijd wel een ding.
Wanneer je al die prachtige vrouwen ziet, kun je jezelf natuurlijk ook helemaal gek maken. Kijk hoeveel porno er is. Kijk hoeveel ontzettend lekkere meiden er zijn. Kijk hoeveel mooie transvrouwen er online staan. Veel van hen hebben professionele producties, prachtig licht, geweldige make-up, fantastische lichamen en jaren ervaring.
En dan kijk ik naar mezelf en denk ik soms gewoon: wat doe ik hier eigenlijk tussen? Ben ik wel mooi genoeg? Ben ik geil genoeg? Ben ik goed genoeg voor dit? Waarom zou iemand mijn film kopen wanneer er duizenden andere films bestaan?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik mezelf daarin nog steeds regelmatig minderwaardig voel. Soms voel ik me heel goed en soms totaal niet. Het zit ook in mijn website: ik hoop niet dat mensen hem pretentieus vinden, alsof ik doe alsof ik een enorme professionele producent ben terwijl ik nog gewoon aan het leren ben. Dat wil ik niet uitstralen. Ik wil dit serieus nemen zonder mezelf groter voor te doen dan ik ben.
En op 15 september heb ik weer een fotoshoot. Ik heb er ontzettend veel zin in en tegelijk denk ik meteen: straks zie ik mezelf terug en denk ik, verschrikkelijk.
Dat is volgens mij een terugkerend thema in alles wat ik doe. Ik heb ergens ontzettend veel zin in en vijf minuten later ben ik alweer bang dat ik niet goed genoeg ben. Maar ik ga wel. En dat vind ik eigenlijk steeds belangrijker.
Waarom alle steun zoveel betekent
Daarom betekenen complimenten voor mij ook zoveel. Iedere man die een film van me heeft gekocht, iedereen die een lief berichtje stuurt, iedereen die zegt dat hij mijn lichaam mooi vindt of dat hij mijn video geil vond: dat helpt echt.
Niet omdat ik mijn hele eigenwaarde wil laten afhangen van wat mannen van mij vinden. Maar omdat het fijn is wanneer je iets maakt waar je onzeker over bent en iemand zegt: ik vond dit leuk. En als iemand daadwerkelijk geld betaalt voor een film die ik heb gemaakt, denk ik ook: oké, iemand wilde dit dus echt zien. Dat voelt toch bijzonder.
Hetzelfde geldt voor samenwerken. Soms ben ik vooraf heel onzeker en denk ik dat alles slecht gaat worden, en vervolgens heb ik gewoon een ontzettend leuke dag gehad met iemand. Juist die ervaringen helpen me om langzaam meer vertrouwen te krijgen.
“Misschien hoef ik ook niet nu al goed genoeg te zijn. Misschien is de betere vraag gewoon: vind ik dit leuk genoeg om ermee door te gaan en beter te worden?
CHRISTINE / NA EEN HALF JAAR
Na een half jaar ben ik nog steeds enthousiast
En dat is misschien wel het belangrijkste van deze hele blog. Ik ben nu ongeveer een half jaar bezig sinds ik mijn eerste filmpjes begon te maken en ik ben nog steeds enthousiast.
Dat vind ik zelf eigenlijk best bijzonder, want het gaat langzaam. Echt fucking langzaam soms. Niet iedere video wordt veel bekeken. Niet iedereen reageert. Niet ieder idee werkt. Soms maak ik iets waarvan ik achteraf denk dat het slecht is. Soms vergelijk ik mezelf met iemand die al jaren ervaring heeft en voel ik me meteen waardeloos. Soms wordt een account geblokkeerd. Soms lukt een locatie niet. Soms is techniek irritant. Soms twijfel ik aan mijn lichaam. Soms twijfel ik aan mijn hele idee.
Maar daarna denk ik alweer aan een volgende productie. Een volgende outfit. Een volgende performer. Een nieuwe locatie. Een fotoshoot. Een gangbang. Een betere scène. Een beter shot. Misschien ooit Thailand. En dan heb ik er weer zin in.
Dus blijkbaar betekent dat toch iets. Misschien hoef ik ook niet nu al goed genoeg te zijn. Misschien hoeft dat helemaal niet de vraag te zijn. Misschien is de betere vraag gewoon: vind ik dit leuk genoeg om ermee door te gaan en beter te worden? En daarop is het antwoord heel duidelijk. Ja. Ik vind dit echt ontzettend leuk.
Blijf vooral kijken, steunen en eerlijk zijn
Ik hoop daarom echt dat mensen mij hierin willen blijven steunen. Natuurlijk door mijn films te kijken en te kopen, want grotere producties kosten gewoon geld. Locaties kosten geld, andere performers kosten geld en apparatuur kost geld. Iedere aankoop helpt dus letterlijk om weer iets nieuws te kunnen maken.
Maar ik bedoel steun ook op een andere manier. Vertel me gewoon wat je vindt. Echt. Wat vind je geil? Wat werkt niet? Wat mis je? Welke fantasie zou je willen zien? Wat kan ik beter doen? Welke video vond je het leukst? Ik leer daar echt van.
Ik wil niet doen alsof ik alles al weet, want dat weet ik absoluut niet. Ik wil juist beter worden en ik geniet ervan om dat te leren.
Voor iedereen die met mij heeft gewerkt, langs is gekomen, een film heeft gekocht, een lief bericht heeft gestuurd, me advies heeft gegeven of mij gewoon accepteert zoals ik ben: dankjewel.
En wil je zelf samenwerken, heb je een idee voor een productie, wil je meedoen aan een toekomstige video of heb je gewoon feedback of advies? Stuur me gerust een e-mail. Ik hoor het echt graag. 🖤
